Cart Is Empty

    سبد خرید شما خالی است.


بیمارستان‌سازی چه کمکی به ماندگاری طرح تحول نظام سلامت می‌کند؟ - فروشگاه سالمین

نویسنده : letstartwppl ۱۳۹۵/۰۲/۳۱ تعداد نظرات : ۰

سالمین: طرح تحول نظام سلامت که از ابتدای سال ۱۳۹۳ کلید خورد، درواقع واکنشی به یکی از مطالبات مردمی از حسن روحانی در انتخابات سال ۱۳۹۲ بود. اینکه چرا این طرح اجرا شد و به مراحل موفقیت آمیزی رسید، باید با مصادیق سال‌های قبل از آن بررسی کرد.

به گزارش سالمین، روزنامه وقایع اتفاقیه نوشت: در دولت دهم و دوم محمود احمدی‌نژاد، بخش سلامت ازجمله بخش‌هایی بود که آسیب‌های متعددی را تجربه کرد. تحریم‌های بانکی در اواسط سال‌های ۱۳۹۰ بالا گرفت و زمینه‌ساز محدود‌شدن واردات داروهای خاص و مواد اولیه تولید دارو شد؛ مسئله‌ای که به تنهایی کافی بود بازار دارویی ایران با چالش بی‌سابقه‌ای مواجه شود. پس‌از‌آن دولت در زمانی که وزارت بهداشت سودای اجرای طرح پزشک خانواده و نظام ارجاع را در سر داشت، پشت این وزارتخانه را با اختصاص‌ندادن اعتبارات، به‌اندازه‌ای خالی کرد و اجرای قانون هدفمندی یارانه‌ها، تیر آخر به نظام سلامت در دولت دهم بود.

قانون هدفمندی یارانه‌ها به شکل بی‌سابقه‌ای هزینه‌های بیمارستان‌های دولتی و خصوصی را افزایش داد؛ درنتیجه قیمت تمام‌شده خدمات درمانی را بالا برد و پزشکان را متقاعد کرد، هزینه‌های ویزیت خود را بالا ببرند. همه اینها باعث شد درصد هزینه‌های پرداختی مردم از جیبشان، از ۵۶ درصد در مدت یک سال به ۷۰ درصد برسد. علاوه‌براین شاخص هزینه‌های کمرشکن درمان نیز تغییری محسوس یافت. درصد کسانی که با یک‌بار مراجعه به بیمارستان‌ها به زیر خط فقر سقوط می‌کردند، از هفت درصد در سال ۱۳۸۷ به ۱۳ درصد در سال ۱۳۹۱ رسید. مسئله‌ای که جای خود را در اظهارات انتخاباتی حسن روحانی نیز باز کرد و او در یکی از مناظره‌های انتخاباتی خود گفت: « هزینه‌های درمانی بلای جان مردم شده است.

طبق قانون برنامه پنجم قرار بود هزینه‌های درمانی پرداخت‌شده از جیب مردم، به زیر ۵۰ درصد نزول پیدا کند اما امروز شاهد این مسئله هستیم که به دلیل سیاست‌های غلط، مردم ۷۰ تا ۸۰ درصد هزینه‌های درمانی را خودشان پرداخت می‌کنند.»در ادامه و پس از پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۹۲، برخی نظرسنجی‌ها حکایت از آن داشت که تأمین دارو و بهبود خدمات درمانی، یکی از سه مطالبه اصلی مردم از دولت تازه‌کار در سال ۱۳۹۲ خواهد بود. دولت روحانی در ابتدا گامی در حوزه بهداشت و درمان برداشت که دو وزیر سابق بهداشت در دولت احمدی‌نژاد از آن محروم بودند و آن توجه تیم اقتصادی و شخص رئیس‌جمهوری به حوزه بهداشت و درمان بود. همین توجه، دست وزارت بهداشت را در قدم اول و در تخصیص اعتبارات پر کرد و زمینه‌ساز اجرای طرحی شد که حالا یکی از مصادیق عملکرد موفق دولت یازدهم است. طرح تحول نظام سلامت در ابتدا با طرح کاهش هزینه‌های درمانی مردم آغاز شد؛ به‌طوری‌که کاهش پرداخت مستقیم از جیب مردم را به ۱۳ درصد رساند.

پس از آن کاهش درصد خانوارهایی که به خاطر دریافت خدمات سلامت دچار هزینه کمرشکن شده‌اند، در دستور کار دولت قرار گرفت و با این اتفاق یکی از مطالبات مردم از دولت پاسخ داده شد. براساس این طرح، تمامی بیماران دارای بیمه پایه سلامت ساکن در شهرها که در بیمارستان‌های دولتی بستری می‌شوند، فقط ۱۰ درصد از کل صورتحساب بیمارستان را باید پرداخت کنند و بیماران روستایی، عشایر و ساکنان شهرهای زیر۲۰ هزار نفر که از طریق نظام ارجاع به بیمارستان‌های دولتی مراجعه می‌کنند، پنج درصد هزینه‌های درمان را پرداخت می‌کنند. همچنین بیماران یا همراهان آنها برای تهیه دارو، خدمات آزمایشگاهی و تصویربرداری و سایر ملزومات پزشکی به بیرون از بیمارستان ارجاع داده نمی‌شوند. دیگر طرح وزارت بهداشت برای تحول در نظام سلامت، ارتقای خدمات ویزیت در بیمارستان‌ها بود. این طرح در ۵۶۰ بیمارستان کشور اجرا می‌شود و در این طرح پزشکان متخصص، فوق‌تخصص و عمومی همکاری می‌کنند. استانداردسازی خدمات ویزیت ازطریق بهبود وضعیت کلینیکی و تجهیزات کلینیکی، استانداردسازی زمان ویزیت همکاران پزشک و توجه ویژه به معاینات بالینی ازجمله استانداردهای این طرح است. اجتناب از انجام تست‌های پاراکلینیکی بی‌مورد، جلوگیری از تکرار ویزیت‌های بی‌مورد و افزایش دسترسی مردم به پزشکان متخصص از دیگر دستاوردهای این طرح است.

رشد تقاضای دریافت خدمات درمانی
با‌این‌حال آنچه در سال‌های اخیر پس از اجرای طرح تحول نظام سلامت در ایران، بهداشت و درمان را با چالش جدیدی مواجه کرده، به‌هم‌خوردگی نسبت تقاضای خدمات درمانی مردم در مقابل عرضه خدماتی است که از سوی دولت و بخش خصوصی ایجاد می‌شود. چالشی که حالا برخی پزشکان و پرستاران را به منتقدان این طرح تبدیل کرده و استدلال آنها ضریب بالای اشغال تخت در ایران و افزایش تعداد مراجعان است (نمودار شماره دو). هم‌اکنون استاندارد‌های ضریب اشغال تخت در دنیا، ۷۰ درصد از مجموعه تخت‌های بیمارستانی است؛ درحالی‌که این درصد در ایران به ۹۰ درصد و در تهران به ۹۵ درصد می‌رسد. از‌سوی‌دیگر براساس بررسی نتایج طرح تحول نظام سلامت از مرکز تحقیقات سلامت ایران، یکی از عمده نارضایتی‌های کنونی مردم از وضعیت خدمات درمانی، فرایند پذیرش در بیمارستان‌ها و طولانی‌بودن نوبت‌دهی است. علاوه‌براین محیط فیزیکی بیمارستان‌ها نیز یکی دیگر از دلایل نارضایتی مردم است (شرح در نمودار شماره یک).

حالا دولت برای مقابله با این چالش دو راه دارد؛ نخست بهبود شاخص تخت‌های بیمارستانی در ایران و راه دوم اجرای نظام ارجاع تخصصی به مراکز درمانی. راه اول باعث می‌شود کشور به نسبت استاندارد جهانی در تخت‌های بیمارستانی و ضریب اشغال تخت نزدیک شود؛ راه دوم زمینه‌ساز کاهش مراجعات غیرضروری به بیمارستان‌ها را فراهم می‌کند. سیاست‌هایی که هر دو در دستور کار وزارت بهداشت قرار گرفته و پیش از آن در بیمارستان‌سازی وجود داشت.

افزایش تقاضای القایی برای دریافت خدمات درمانی

افزایش تقاضای القایی برای دریافت خدمات درمانی

افزایش تقاضای القایی برای دریافت خدمات درمانی

درباره نویسنده